تومور نخاعی چیست؟

تومور نخاع چیست؟

تومور نخاع در واقع به توده ای غیر طبیعی در کانال نخاعی، ریشۀ عصب، و یا ستون فقرات گفته میشود که دارای انواع بدخیم و سرطانی و یا خوش خیم و غیر سرطانی می باشد. انواع مختلف تومورها سرعت رشد متفاوتی دارند که در این بین تومورهای سرطانی بیشترین سرعت رشد را دارا هستند. انواع مختلف تومور نخاعی شامل استروسیتوم، کوردومای، اپندیموما، گلیوما، مننژیوم، نوروفیبروما، و شوانوما می شود.

توموری که در ستون فقرات رخ می دهد بنام تومور مهره ای شناخته می شود که اولین نشانۀ آن درد کمر است که ممکن است از قسمت پشت باسن تا ران، ساق پا و یا بازو ها نیز ادامه یابد که با مرور زمان و حتی بعد از درمان نیز افزایش می یابد.

تومور نخاعی

تومورهایی که در داخل نخاع ایجاد شوند، تومور نخاعی نامیده می شوند. درد در گردن و قسمت پشتی بدن، مهمترین نشانۀ تومور نخاعی می باشد که بهمراه اختلال های عصبی مانند ضعف و بی حسی بازو، پاها، و یا تغییر کارکرد روده و مثانه است.

در اغلب موارد تومورهای داخل نخاع بر اساس وضعیت تشریحی آنها نسبت به طناب نخاعی دسته بندی می شوند که شامل ضایعات داخل مدولا (در درون طناب نخاعی)، خارج مدولا-داخل سخت شامه ای (در درون و یا در زیر سخت شامۀ نخاع)، و خارج مدولا-خارج سخت شامه ای (خارج پرده ی سخت شامه) می باشند.

تومور نخاعی۲

تومورهایی بنام مننژیوما در پرده های اطراف نخاع بیشتر در بین خانم های میانسال ایجاد می شوند که در اغلب موارد خوش خیم هستند ولی گاهی نیز می توانند بدخیم باشند.

تومورهای شوانوما و نوروفیبروما تومورهای لایۀ عصبی هستند که به دلیل بیرون آمدن ریشه های عصبی از طناب نخاعی ایجاد می شوند. این تومورها که اغلب خوش خیم هستند، رشد کمی دارند و پس از مدت زمان طولانی ممکن است سبب بروز مشکلات عصبی شوند.

 

درمان انواع

نوع درمان بر اساس نوع و محل تومور، علائم، و وضعیت جسمانی بیمار متفاوت است. درمان تومور که با هدف برداشتن کل تومور از بدن رخ می دهد باید توسط پزشک متخصص رخ دهد تا سبب آسیب های احتمالی نشود. بنابراین با توجه به اهمیت این امر باید بهترین و متخصص ترین جراحان تومورهای نخاعی را بیابید زیرا مهارت جراح می تواند بروز خطرات احتمالی را کاهش دهد.

در صورتیکه تومور کوچک و خوش خیم باشد، رشد نکرده باشد، و بافت های اطراف را تحت فشار نگذاشته باشد، تنها کافی است تحت نظر پزشک متخصص باشد. اگر تومور با جراحی کاملا برداشته نشود، می توان برای درمان از شیمی درمانی، رادیوتراپی، یا پرتودرمانی استفاده کرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *